Hutt Valley ontdekken

Heenreis

Seoul

Auckland

Rotorua

Wellington

South Island

Laatste dagen

Terugreis

 
 
   

Allemaal nieuwe indrukken. Stokes Valley is zo'n half uur rijden van Wellington. Heuvel op, daar is hun huis en tuin! "Mijn" slaapkamer, keuken, huiskamer, badkamer, washandjes, badhanddoeken, trap naar beneden. Anne-Marie demonstreert hoe ik eventueel bij het stopcontact hoog boven de trap kan komen. De trap is later bijgemaakt, evenals beneden de kamer, binnengarage (met een nieuw ontdekt gangenstelsel in de muur) en natte cel. Als we aan tafel zitten vraagt Wim naar de gebeurtenissen rond de dood van Henk. Ik vertel een deel. Dit is emotioneel. Het is zo goed om te zien dat nog iemand anders verdriet heeft om Henk. Ik ben moe en koud. Een warm bad is heerlijk. Met een knalrood hoofd kom ik twee uur later weer te voorschijn, nu ben ik warm. Nog even email controleren. Dan naar bed. [^]

Maandag, Anne-Marie is vroeg thuis. We gaan met de auto naar Lower Hutt. We bekijken uitgebreid de tuinen en vogelvolière bij de bibliotheek. Een expositie van de plaatselijke artgroup is geen succes, het Dowse museum wel. Er is een prachtige installatie, Antartica Heart door Virginia King, hout gecombineerd met fluoriserend licht, geluid en video. Dit roept een verstillende sfeer op. Terug in Stokes Valley rijden we naar het boeddhistische klooster, aan het einde van de vallei. Dat kan ik eventueel lopen! Het regent weer en ik ben verkleumd.

Woensdag, de mountainbike van Saskia blijkt nog prima te zijn. Als ik op weg ben naar het boeddhistisch klooster realiseer ik mij dat ik een helm op moet, is hier verplicht. Dus weer omhoog om dat ding te halen. Valt niet mee, heuvels op fietsen! In de allerlichtste versnelling kan ik net de ingang van het klooster bereiken. Ik hijg als een karrepaard. Nadat ik weer op adem ben loop ik rond. Ik ga de tempel binnen, er heerst een prettige sfeer. Buiten staat een boeddhabeeld, binnen is een zittende boeddha. Hoger op de heuvel is een stupa gebouwd, helemaal in stijl. Zaterdag wordt een meditatie-dag gehouden. [^]

Ik word nog een vroege opstaander! Vrijdag om 9.30 uur begint sculpture class. Het is een uur fietsen naar Petone. Ik fiets nogal verkeerd en ben veel te laat. Het regent en mijn poncho maakt fietsen niet makkelijker. Gelukkig biedt Sonia meteen aan om mij straks met de auto naar huis te brengen. Klei kan ik per kilo kopen. Ik wil graag een heel pak (20 kg), tot de verbazing van Sue, de teacher. Ik laat foto's van mijn beelden zien. Dit maakt duidelijk dat ik met klei kan omgaan. Ik experimenteer met het uitslaan van klei, maak een moddermonstertje!

Zaterdag, het is prachtig weer. Ik ga naar het boeddhistisch klooster voor een dag van meditatie. Begint om 8 uur!! Het is niet de beste manier om mensen te leren kennen, de hele dag mag ik niet praten. En ik heb nog nooit zoveel moeten stilzitten. Dit gaat niet, ik ben te rusteloos. Achter het klooster zijn in de heuvels prachtige wandelingen uitgezet, met allerlei plekjes om te kunnen mediteren. Ik geniet daar anderhalf uur van de weelderige natuur. Ik drink een slokje water uit de beek. Later vraag ik of dat kan. Nee, veel water in Nieuw Zeeland is besmet met giardaparasieten. Dit veroorzaakt na ongeveer drie weken diarree, hevige winderigheid en maagkrampen. De boeddhistische non die de meditaties begeleidt, raad aan om het luisteren naar de media te beperken. Ze beklemtoont alle ellende dusdanig dat ik levendige beelden krijg. Ik stop mijn vingers in mijn oren, dit wil ik niet horen. Op de terugweg naar huis zit midden op de weg, letterlijk op de middenstreep, iemand helemaal in elkaar gebogen. Aanvankelijk zie ik niet dat het een mens is, levensgevaarlijk, de bus rijdt vlak langs haar. Ik stop en vraag in het nederlands wat ze aan het doen is. Eerst geeft ze geen antwoord. Dan begint ze te schreeuwen dat ik engels moet praten. Inmiddels bellen de overburen de politie. Ze wenken mij, dit gebeurt vaker, ik hoef mij geen zorgen te maken. Even later komt een man wankelend de weg op lopen. Op het moment dat hij bij haar komt schiet ze overeind en loopt als een kievit naar huis!! De man wankelt verder de straat over en zegt iets volledig onverstaanbaars. Ik stap weer op het fietsje en rij verder. [^]

In de late namiddag ga ik nog met Anne-Marie naar een regenwoud kijken in Kaitoke Regional Park. Wat prachtig is het daar!! Zo'n bijzondere sfeer, geur, kleur, plantengroei. Indrukwekkend. Gigantisch hoge bomen. En een swingbrug en een wilde rivier. Dit is oer-woud! [^]

de volgende week, week twee dus

[Heenreis] . [Seoul] . [Auckland] . [Rotorua] . [Wellington] . Hutt Valley . [South Island] . [Laatste dagen] . [Terugreis]




























       
     
emailen