En dan is er Wellington!

Heenreis

Seoul

Auckland

Rotorua

Hutt Valley

South Island

Laatste dagen

Terugreis

 
   

Vroeg op, we hebben een autorit van zo'n zes uur voor de boeg. De avond tevoren heb ik mijn kleren klaargelegd. Dan, als ik onder de douche uitkom, kan ik nergens mijn hemd vinden. Ayla? "Noooooo, just took everything from the drawer". Verder zoeken, geen resultaat. Ayla? "Might be, have a look in her bag". Saskia helpt, en ja, haar tas bevat mijn hemd! Na een hartelijk afscheid van Diana en Dennis zijn we op weg. Angela rijdt, Saskia en ik zitten achterin. Regen overal, het uitzicht beperkt zich meestal tot de zijkant van de weg. De bezienswaardigheden krijg ik beschreven. Herhaaldelijk wordt mij verzekerd dat het uitzicht prachtig is, als .... Lake Taupo laat zich wel zien. Ayla wordt onderweg ziek en weer beter. Mijn maag heeft flink moeite met de chocolade rocky uit het wegrestaurant. Als we bijna de desertroad hebben gehad kan ik de bergen door het achterraam zien, is inderdaad prachtig. Dichterbij Wellington verslechterd het weer nog verder, alles om ons heen is grijs en grauw. Angela brengt mij veilig naar het station in Wellington. Anne-Marie en Wim zitten daar in hun auto te wachten. In de stromende regen omhelzen we elkaar. Nog afscheid nemen van mijn reisgenoten en ik ben op weg naar Stokes Valley, naar het huis van mijn zus, mijn onderkomen voor de komende weken. [^]

Dinsdagochtend, Wim moet naar het vliegveld, hij vliegt vandaag op en neer naar Auckland. Wij brengen hem en rijden daarna Mount Victoria op. Deze heuvel heeft twee mooie uitzichtspunten, Wellington en de baai liggen beneden ons. Ik krijg aardrijkskunde- en geschiedenisles. Een gevechtsboot komt de baai invaren en wordt begroet met kanonschoten. De Lynx, een catamaran veerboot, vaart uit. We zwaaien naar het vliegtuig, misschien zit Wim daarin. Het miezert constant. We gaan de stad in en ontbijten daar. Later blijkt dat tijdens ons ontbijt er een aardbeving is geweest die voelbaar was in Wellington. Ik heb niets gemerkt. We lopen langs de kade en kijken even bij de zojuist aangekomen boot, de Mumbai uit India. Ze brengen een goodwill bezoek aan Nieuw Zeeland, zijn hier voor de eerste keer sinds 25 jaar. In een boetiek pas ik extravagante kleding, de verkoper weet van geen ophouden, drapeert steeds andere bijzondere kleding om mij heen. Ik kom een beetje bij van de kou. De rest van de dag zijn we in Te Papa, museum of New Zealand, een nieuw gebouw, met veel interactieve exposities. Ik weet nu alles van Ernest Rutherford, de nieuwzeelandse nobelprijswinnaar en heb een namaak aardbeving gevoeld. Onder het museum kun je de "schokbrekers" bekijken waarop het hele gebouw rust. Anne-Marie vertelt dat het Museumhotel oorspronkelijk op deze plaats heeft gestaan. Het is volledig ingericht verhuisd naar de overkant van de straat, millimeter voor millimeter. Geen kopje is gebroken tijdens deze verhuizing. We gaan terug naar Stokes Valley. Ik ben ontzettend koud, tot in mijn botten. Remedie: kleren! Dus trek ik een thermohemd, pulli, twee wollen truien, drie paar sokken, schapenwollen sloffen aan en zet een muts op. Zo gekleed ga ik 's avonds met Wim naar de film, Artificial Intelligence. Een waardeloze film en ik ben eindelijk warm! [^]

Woensdag kan ik met Willem mee naar Wellington rijden. Ik bezoek de Mumbai. Hun petten vind ik mooi! Ik vraag of ze er eentje voor mij hebben. Helaas, ze zijn op. Of hij dan een foto van mij wil maken met zijn pet op. Dat is prima. Een andere man komt erbij staan, mijn vraag om een pet wordt door de "fotograaf" herhaald. In het indiaas wordt wat over en weer gepraat, dan moet ik meelopen. Opnieuw wordt mijn vraag gesteld, blijkbaar zijn dit officieren. Weer wat discussie, eentje loopt weg, ik moet maar eventjes wachten. Hij komt terug met een pet, blauw, niet zwart, ook mooi. Die is voor mij, ik krijg 'm cadeau!! Zo lief!! Tot ik helemaal uit zicht ben zwaaien ze terug. Oh ja, het regent.

Ik loop naar het City Gallery Wellington. De tentoonstelling Techno Maori, Maori kunstenaars die met digitale media werken, is aardig. Een kunstenaar gebruikt fluoriserend licht, mooi effect. De fototentoonstelling van Ans Westra, Behind the Curtains, Photograps of the Sex Industry, is waardeloos. De waarschuwing voor schokkende beelden is in mijn beleving overdreven. Het museumcafé leent zich voor mooie plaatjes. Terug naar de auto. Ik zie een prachtige rode bloem, een Warata, die koop ik voor Anne-Marie! [^]

Vrijdag. Anne-Marie is klaar met werken, we brengen Wim naar de universiteit. Dan wandelen we in de botanische tuin van Wellington. Kikker, waterlelies, rozen, beelden, vetplanten, magnolia's, allemaal in een prachtig, sculpturaal vormgegeven, landschap. We rijden door naar Island Bay, het strand. Héééél in de verte zie ik het zuidereiland. Natuurlijk prachtige schelpen, stenen en takken gevonden. Als ik terug naar Nederland ga moet ik een extra tas hebben. De Brass Monkey ("it's so cold that the balls will freeze off of a brass monkey!") kijkt uit over de Tasmanzee. Het is koud en miezerig buiten, wij zitten warm en gezellig binnen. [^]

De tweede week. Dinsdag naar Wellington. Vanwege de regen neem ik bus en trein. Precies op tijd (een bekende eigenschap van mij) sta ik bij de bushalte, en wacht en wacht. Na zo'n 10 minuten begin ik ongerust te worden, zo mis ik mijn aansluiting met de trein. Dan plots krijg ik een andere gedachte, de bus is al weg!! Is gewoon vroeger vertrokken. Dus ga ik maar een eindje lopen en neem de volgende bus. Inderdaad, die komt 5 minuten te vroeg aan de halte. Ik bezoek het parlementsgebouw. Alleen met een gids mag je binnen rondkijken. De Beehive, een volledig rond gebouw, is gesloten vanwege veiligheidsmaatregelen. Dan ga ik op zoek naar de Portrait Gallery. Niemand weet die te vinden. Een serveerster, wiens dienst juist is afgelopen, loopt mee naar buiten en helpt mij zoeken. Na diverse keren vragen lukt het, ik ben er. Een tentoonstelling van Jan Nigro (een vrouw!) is interessant. Zij heeft een schilderij gemaakt dat Widows heet: theedrinkende vrouwenfiguren met onderdelen van mannenportretten als collage erin geplakt. Ik herken het weduwe stuk ervan, ze heeft dit subtiel vorm gegeven. Bij diverse kleine galeries loop ik naar binnen. De werken die daar hangen zijn vooral decoratief, met prijzen rond de 25.000 dollar!! Met Wim heb ik in de bibliotheek afgesproken. Hij brengt mij naar Raphael School, waar Anne-Marie werkt. Zelf moet hij weer naar Wellington. Op de terugweg valt een stuk metaal van een vrachtauto voor zijn (geleende) auto. Twee banden aan flarden en mogelijk ook iets aan de onderkant kapot. Ze blijven nogal laconiek, alles is goed afgelopen. Hij (en zijn hond) hebben geen schade. [^]

Zondag, Wim is sinds vrijdag naar het zuidereiland. Mijn juwelen, alle prachtige zaken die ik gisteren gevonden heb, ontdoe ik van zand en ongerechtigheden. Een fantastische verzameling! Nadat ik een tijdje in de tuin gewerkt heb, rijden we naar Miramar, aan de andere kant van de baai van Wellington. Daar is een groot tuincentrum, we bekijken alles. "Deze roos reukt zoals vroeger in de Baarzenstraat". Inderdaad, een heerlijke geur, ik blijf opsnuiven. Een grote rode bloem, met de meest verkeerde rozegeur, snel holt Anne-Marie terug naar de goede geur en haalt flink op. In een hoek staat een prachtige diep-oranje stokroos. Klein, teer en met de goede geur. We zijn op slag verliefd. Er mankeert van alles aan. Dit deert ons niet, deze kopen we. In Wellington willen we thee drinken. Eden, Wharf Cafe & Bar, de entree ziet er niet uit, binnen is een modern ingericht, gezellig restaurant, boven het water gebouwd. Ja, ze hebben nog plaats in het niet-roken deel. We bestellen wat te eten. De beslissing om ook een dessert te nemen is de beste beslissing van de dag. Anne-Marie eet een verrukkelijke zachte meringue overdekt met de meest heerlijke tutti-frutti en een coulis van grenadine-saus. Ik krijg een punt wonderbaarlijk lekkere chocolade taart, opgebouwd uit een laagje chocolade cake, een zachte witte chocolade bavarois en een iets stevigere bruine chocolade bavarois. Dit is wel heel speciaal! [^]

Weer snertweer (in het engels peaweather), deze dinsdag 23 oktober. Het is ijzig koud door de zuiderwind die rechtstreeks van Antartica komt, de Southerly. Vanochtend heb ik een trektocht over het zuider eiland geboekt, met bus, fiets en tent. Ik rijd met Wim mee naar Wellington. In de Academy of Fine Arts zie ik keramiek met een bijzonder glazuur "Crystalline Glazes". De pottenbakster, Ngaere Adams, is zelf aanwezig. We praten een tijdje over de glazuren. Tijdens het afkoelen ontstaan de vormen in het glazuur. Ik vraag om een glazuurrecept. Uit haar hoofd geeft zij mij de verhoudingen. Ook krijg ik allerlei aanwijzingen. Nauwkeurig schrijf ik alles op. Ik ga kijken in de arts and craftsupply winkel die ik vorige week vanuit de auto gezien heb. Onderweg doe ik allerlei winkels aan. Ik vernikkel. Een fles Tramp is handig voor de trektocht: shampoo, douchegel en wasmiddel in één. Het boekje "Sit" van Joe Bennett kan ik niet laten liggen. Op de kaft staat een foto van een hond die in de stoel ligt en de schrijver die ervoor zit. Dit is twijfelloos voor Wim! [^]

Zaterdagavond, 3 november, naar Wellington gegaan. Ik wil andere mensen zien. Wim schildert mij schrikbeelden van vreselijke dronken mensen en misdragingen. Courtenay Place, het "uitgaanscentrum" van Wellington is tam en bedaard. Ik vermaak me enige tijd in een tweede hands boekenzaak. Loop de straat op en neer, kijk rond in het gerenoveerde James Theater en ga naar Molly Maloney, een ierse pub. Daar geniet ik van moderne ierse muziek. Oh ja, het stortregent.

Zondagmiddag 4 november. Anne-Marie en ik zijn naar Wellington geweest. Er staat weer een Southerly, maar nu ben ik erop gekleed. Het Museum van Wellington, City & Sea gebruikt hologrammen om uitleg te geven. Prachtig gedaan! Een rat, levensgroot, die over de scheepslading loopt. En een mevrouw, ongeveer 25 cm hoog, die twee verhalen vertelt. De verhalen worden geillustreerd met holografische beelden.

[Heenreis] . [Seoul] . [Auckland] . [Rotorua] . Wellington . [Hutt Valley] . [South Island] . [Laatste dagen] . [Terugreis]














































       
     
emailen